Niets dan verbazing blijft bij mij achter na diverse gesprekken op borrels, Studenten Sanatorium Sonnenvanck, of elders. Voor degenen die het niet weten, ik ben deze zomer met mijn eend weg geweest. De eerste reactie als ik terugkom was meestal: "Ha Kees, weer terug?". En gelijk erachteraan: "Je was toch weggeweest met die eend, heeft ie het gehaald." Waarop ik in het begin bevestigend antwoordde. Maar naarmate het aantal van deze uitroepen groter werd, werd ik toch wel verbaasd. Mede om deze last te verlichten dit artikeltje (ook om te soggen natuurlijk).

Het een en ander dient uitgelegd te worden over eenden. Bijvoorbeeld, er zit geen koelvloeistof oid in. De motor kan dus niet gaan koken. Uberhaupt niet. Best handig als je naar een warm land gaat.

Ten tweede, de grote vijand van de eend is roest, en dat wordt niet meer of minder door een tochtje van een paar duizend kilometer.

En als laatste zijn eenden van uitzonderlijke hoge kwaliteit. Een ontzettend goed veersysteem laat je amper merken dat de weg van wat mindere kwaliteit is. Het dakje zorgt voor veel luchtverversing, alsmede een grote bergruimte (apparatuur voor de leo kan in twee keer rijden verscheept worden).

Eigenlijk hoef ik nu niet meer te zeggen dat mijn eend het overleeft heeft. Natuurlijk hebben we (Aris, Ruben en Kees) een fantastische tijd gehad in de alpen. En tot ieders verbazing hebben we geen enkel probleem gehad met de eend. Oja, misschien toch. Een vermist benzinedopje. Maar die kon toch goed vervangen worden door ducktape.

Groeten

Am. Cozijnsen

18 augustus 2004

P.S. Nog een filmpje van Am Cozijnsen al inhalend op de linkse baan...